شعر کوتاه

راستی هیچ می دانی مندر غیبت پر سؤال توچقدر ترانه سرودمچقدر ستاره نشاندمچقدر نامه نوشتمکه حتی یکی خط ساده هم به مقصد نرسید؟رسید، اما وقتیکه دیگر هیچ کسی در خاموشی خانهخواب باز آمدن مسافر خویش را نمی دید. بخوانید...

هدف این وبلاگ ارائه رباعیات، قطعه ها، غزل ها، دوبیتی های زیبا و ناب ادب پارسی و کلاَ شعر در انواع قالبهای کوتاه نظیر هایکو، طرح، سه گانی و همچنین برای انس و الفت دائم با شعر و ادبیات است. بخوانید...

از بهار تقویم می مانداز مناستخوان هایی که تو را دوست داشتند....

خورشید مردّد است، کمرنگ شدههر چیز که دست می زنم سنگ شدهانگار که حال و روز دنیا خوش نیستشاید که دلت برای من تنگ شده...

تو همان شعریکه دهان به دهانبه دهان من رسیده استتو را برای هیچ کس نخواهم خواند....

صهبای سحر جام مرا می خواند صحرای خطر گام مرا می خواند وقت خوش رفتن است هان گوش کنید از عرش کسی نام مرا می خواند...

مرغکان بر سر دریا آرام بال بگشوده به راه سفرند گویی از پنجرۀ ابر به ناگه دستی کاغذی چند سپید پاره کرده ست و فرو ریخته زآنجای به زیر....

دنیا خفقان گرفته است یا جیرجیرک ها نمی خوانند؟...