حسین منزوی

تو عاشقانه ترین فصل از کتاب منی

غنای ساده و معصوم شعر ناب منی

رفیق غربت خاموش روز خلوت من

حریف خواب و خیال شب شراب منی

تو روح نقره ای چشمه های بیداری

تو نبض آبی دریاچه های خواب منی

سیاه و سرد و پذیرنده، آسمان توام

بلند و روشن و بخشنده، آفتاب منی

مرا به سوی تو جز عشق بی حساب مباد

چرا که ما حصل رنج بی حساب منی

همیشه از همه پرسیده ام رهایی را

تو از زمانه کنون بهترین جواب منی

دگر به دلهره و شک نخواهم اندیشید

کنون تو نقطۀ پایان اضطراب منی

گریزی از تو ندارم هر آنچه هست تویی

اگر صواب منی یا که ناصواب منی