هوشنگ ابتهاج

ز داغ عشق تو خون شد دل چو لالۀ من

فغان که در دل تو ره نیافت نالۀ من

مرا چو ابر بهاری به گریه آر و بخند

که آبروی تو ای گل بود ز ژالۀ من

شراب خون دلم می خوری و نوشت باد

دگر به سنگ چرا می زنی پیالۀ من

چو بشنوی غزل سایه چنگ و نی بشکن

که نیست ساز تو را زهره سوز نالۀ من