هلموت هایسن بوتل

در اثنایی که ایستاده ام

سایه ام سقوط می کند

بدین گونه خورشید صبحگاهی

نخستین طرحش را می کشد

شکفتن، تجربۀ مرگباری است

من این حقیقت را پذیرفته ام

و باز زنده ام.