مهدی تدینی

شعر، ما را

نه از مرگ نجات می دهد

نه از زندگی

نه از خویش می رهاند

نه از دیگری

نه مرهم است

نه درمان

شعر فقط جیغ گوزنی است

که ساق پایش

در تله شکسته است

فشردن دستی لرزان است

بر خونریزی مدام.