شعر کوتاه

که «خواجو» در سرِ من گـُر گرفته، پل نمی خواهدکه این دیوانگی ها در سرم الکل نمی خواهدمیان «گاوخونی» غرق می شد چشم های منتو قصابی و گاو ِ خونی ام آغُل نمی خواهدجهان را نصف کردیم و جهانی نصفمان می کردک...

سرد شده ای درست مثل این چایی اما نمی دانم چرا از دهان نمی افتی!...

هدف این وبلاگ ارائه رباعیات، قطعه ها، غزلهای کوتاه، دوبیتی های زیبا و ناب ادب پارسی و کلا شعر در انواع قالبهای کوتاه نظیر هایکو، طرح، پریسکه، سه گانی و همچنین برای انس و الفت دائم با شعر و ادبیات است. ...

صهبای سحر جام مرا می خواند صحرای خطر گام مرا می خواند وقت خوش رفتن است هان گوش کنید از عرش کسی نام مرا می خواند...

از پدرش سیگار کش می رفت پسرکی که می خواست پدرش چند نخ بیشتر زنده بماند....

در جوخه های اعدام پس از شنیدن فرمان آتش سربازی زودتر شلیک می کند سربازی دیرتر و دیگر سربازها در میان این دو قسم به مکث! به اختلاف زمانی میان دو شلیک ما همه سربازیم آن که زودتر ماشه می چکاند جلاد آن که دیرتر شلیک می کند عاشق و مابقی مأموریم گاهی اما یکی اسلحه اش را به سمت دهانی نشانه می رود که فرمان آتش داده است اوست که تنهاست....